fbpx

Van Tankwagen chauffeur naar Dokmeester

Eugene Kamer werkte 37 jaar als tankwagen-chauffeur en maakte lange dagen.
Pas nadat hij gestopt was kreeg hij tijd voor een andere interesse, de geschiedenis van Hellevoetsluis.
“Dat heeft me altijd aangesproken.
Het was bekend gebied, want ik heb hier op de Witte School gezeten,” aldus de oud –Hagenaar. 

Uitdaging

In 2009 kwam hij als rondleider bij het Droogdok.
“Ik vind het heel vreemd dat deze stad in de geschiedenisboeken niet of nauwelijks te vinden is.
Onbegrijpelijk voor zo’n belangrijke marinehaven.
Je leest alleen over Brielle of Vlissingen en amper over onze vestinghaven.
Het daagt mij dan uit om er meer over te weten…“

Zelfstudie

Wat volgde was een zoektocht op internet en in diverse boeken.
Het kleine zwarte boekje met basisinformatie voor de rondleiders vond Eugene in zijn ogen te beknopt.
“Men ging er van uit dat je zelf op onderzoek uitgaat.
Wil je meer vertellen dan moet je er zelf achteraan.”

Aandacht verlegd

Eugene genoot van het geven van rondleidingen, maar sinds 2013 komt daar steeds minder van terecht.
De aandacht is sindsdien meer gericht op het dokken van de schepen.
“Eigenlijk had ik, eerlijk gezegd, weinig met schepen.
Maar ik merkte wel tijdens de rondleidingen dat de bezoekers steeds meer over de schepen in dok te weten wilden komen.
Hoe komt een schip het Droogdok binnen en hoe zet je het neer. 

Het klikte

Eugene kon heel goed opschieten met de toenmalige dokmeester.
Op een gegeven moment werd de vraag gesteld of hij lid wilde worden van de dokploeg.
En aangezien Eugene van uitdagingen houdt gaat hij akkoord.
“Dan loop je een keer mee als een schip gedokt wordt en dan dacht ik vaak: dat kan anders.
Ik kaartte dat ook aan en stelde verbeterpunten voor.
Die werden met elkaar besproken en vaak overgenomen.
Het klikte gewoon met de andere leden van de dokploeg. “

Stoppen

Intussen raakte het geven van rondleidingen steeds meer op de achtergrond.
“Ik wilde zelfs stoppen met het aansturen van de mensen bij het dokken, toen het huidige bezoekerscentrum gebouwd werd en ik de coördinatie kreeg van de verhuizing naar en de inrichting van het centrum.
Dat vergde heel veel tijd.”

Maar toen werd de toenmalige dokmeester ziek… 

Of doorgaan

Eugene wordt benaderd om die taak over te nemen.
Hij staat niet bepaald te popelen, maar was wel bereid de lopende contracten met de schippers af te maken.
Eugene geeft aan dat men op zoek moet gaan naar een nieuwe dokmeester.
Maar dat liep echter even anders. 

Nieuwe schippers melden zich.
Van stoppen is geen sprake.
Samen met Hugh Lugtenburg werd hij verantwoordelijk voor de dokkingen.
Hugh maakt de dokplannen en Eugene doet de planning en de uitvoering ervan. 

Telkens anders

Anno 2020 staat Eugene nog steeds zijn mannetje.
Hij vertelt:
“Ik ben degene die het dokken aanstuurt.
We hebben een goed team en zijn op elkaar ingespeeld.
Elke dokking is anders.
Je hebt te maken met de waterstand in de haven.

Daarnaast spelen de weersomstandigheden mee.
Een beetje te veel wind en het schip ligt zo tegen de kant.
Dat zijn de uitdagingen. 

Improviseren

Een schip dat lekkage heeft en dringend het dok in moet.
Dan moet je als een haas de dokwerkers benaderen.
Als het dan lukt, zijn het dankbare momenten.
Dat is de sjeu.
Ik houd van improviseren.” 

Genieten met volle teugen

Intussen is het aantal dokkingen behoorlijk toegenomen.
Verschillende schippers en hun schepen zijn een vertrouwd beeld geworden.
In het Dok is Eugene in zijn element.
Dan geniet hij met volle teugen van de combinatie geschiedenis en het dokken van de schepen.

Tekst: Jacques Verheijen

Een dekking meemaken?
Dat kan bij DROOGDOK JAN BLANKEN