fbpx

Voor de uitvoering van de Deltawerken was het Haringvliet een gebied waar de zee vrij in- en uitliep.
Tot voorbij de Biesbosch was de invloed van de zee, met eb en vloed, merkbaar.
Het zoute water van de zee vermengde zich landinwaarts met het zoete water van Rijn en Maas.
Het was een brakwatergebied, wat één van de meest kenmerkende overgangen is van een natuurlijk estuarium.
Een estuarium is het natuurlijk overgangsgebied tussen de zee en de grote rivieren.
Met getijdenwerking en de overgang van zout naar zoet.
De historie van de Haringvlietdam leest u hier.

Haringvliet

Het Haringvliet is en was ook vroeger een uniek gebied.
De werking van de getijden zorgde voor een dynamische omgeving.
Grote delen land vielen elke dag tijdelijk droog.
Waardoor op de slikken en platen een rijk bodemleven was ontstaan.
Dit ging gepaard met veel voedsel voor bepaalde soorten planten en dieren.
Zij voelden zich thuis in zo’n specifiek overgangsgebied. 

Deltawerken

Het vrij in- en uitstromen van de zee leverde meestal geen ernstige problemen op.
Behalve tijdens de ramp van 1953, toen een groot deel van Zuidwest-Nederland onder water kwam.
Meer dan 800 mensen verdronken.
Snel werd besloten tot de uitvoering van het Deltaplan.
In 1970 is, als onderdeel van de Deltawerken, het Haringvliet afgesloten door de Haringvlietdam.

Haringvlietsluizen

De Haringvlietsluizen hebben een dubbele functie.
Enerzijds beschermen ze het achterliggende land tegen water van zee.
Anderzijds dienen ze als regelkraan voor de afvoer van het water van Rijn en Maas in zee.
De schutsluis zorgt ervoor dat de scheepvaart zijn verbinding met de zee behoudt.

Zoetwaterbron

Omdat de Haringvlietsluizen bij vloed altijd worden gesloten is het brakwatergebied veranderd in een zoetwaterbron .
En daarmee een bron voor landbouw en drinkwatervoorziening.
Er is een bijkomend voordeel van de bouw van de Haringvlietdam!
Goeree-Overflakkee, dat toen nog een eiland was, kreeg een vaste verbinding met de rest van het land.

N57

Over de sluizen van de Haringvlietdam rijden in 1999 dagelijks 13.000 motorvoertuigen over de N57.
De natuurlijke samenhangen en geleidelijke overgangen in een gebied zijn nagenoeg verdwenen.
Het gebied was van oudsher een dynamisch en harmonieus geheel met de zee.
Door de afsluiting van het Haringvliet hebben vooral natuur en landschap veel van hun oorspronkelijk karakter verloren.

Tekst bewerkt uit een artikel van Bob Benschop
Foto: Duiken